بدهی تجاری فقط چک نیست. انتقال کارت، سفته، وعده در پیام‌رسان، و «بعداً حساب می‌کنیم» همه بدهی‌اند اگر کالا یا خدمت آمده باشد. خیلی از فروشگاه‌ها فقط چک را در سیستم می‌بینند و بقیه را در ذهن مدیر نگه می‌دارند. نتیجه، جریان چهار هفته ناقص و تأمین‌کننده ناگهان درِ مغازه. این مقاله بدهی بدون چک را سند می‌کند: فاکتور خرید، سررسید، پرداخت جزئی، تهاتر، و آنچه نباید در تنخواه پنهان شود.

گردش شخص در گردش حساب شخص. جریان در جریان وجوه. چک در مدیریت چک. کارپوشه خرید در کارپوشه خریدار.

وقتی کالا آمد بدهی آمد

ورود انبار بدون فاکتور، بدهی برآوردی یا «در راه» می‌سازد تا فاکتور برسد. پنهان کردن ورود برای این‌که بدهی دیده نشود، قفسه را از دفتر جدا می‌کند. فاکتور که آمد، برآورد بسته می‌شود و بدهی قطعی با سررسید می‌نشیند. اگر فروشنده نوع ۱ می‌فرستد، شماره یکتا روی همین بدهی است نه روی یادداشت جدا.

سررسید را روی سند بگذارید حتی اگر چک نیست. گزارش «بدهی هفته بعد» بدون سررسید فقط مانده کل است و برای برنامه نقد بی‌فایده.

روش‌های تسویه غیرچک

کارت به کارت: پرداخت بانکی به تفصیلی تأمین‌کننده و به فاکتور مشخص. بدون تخصیص، علی‌الحساب می‌ماند. تهاتر با مشتری‌ای که همان شخص است: سند تهاتر دو گردش. کالا برگردان: برگشت از خرید، بدهی کم. تخفیف تسویه: اگر بهای کالا را کم می‌کند به موجودی یا تخفیف خرید بخورد طبق سیاست؛ اگر فقط بدهی را کم می‌کند سند مالی روشن.

سفته را مثل چک با وضعیت ببینید نه مثل کاغذ فراموش‌شده. وعده شفاهی در پیام‌رسان سند نیست؛ یا فاکتور و سررسید یا توافق کتبی. حسابدار نمی‌تواند اسکرین‌شات را در ترازنامه بگذارد مگر به سند تبدیل شود.

مثال پخش و مثال کارگاه

پخش از تولیدکننده با مهلت ۲۰ روز بدون چک. اگر فقط چک‌های خودتان را در سیستم دارید، روز ۱۹ غافلگیر می‌شوید. کارگاه پیمانکار جزء با صورت‌وضعیت: بدهی پروژه است نه متفرقه. پیمان. حقوق معوق هم بدهی است؛ با بدهی کالا قاطی نکنید. حقوق.

چند تأمین‌کننده با یک پرداخت: تخصیص را بشکنید. یک واریز به «بدهی کالا» کلی، سن بدهی را می‌کشد.

آنچه نباید کرد

پرداخت از تنخواه برای بدهی درشت. پاک کردن بدهی با سند تعدیل بدون پرداخت. ساختن تأمین‌کننده جدید برای هر فاکتور. نگه‌داشتن بدهی روی کارت مدیر به‌جای شرکت. هر چهار کار در رسیدگی و در رابطه تأمین گران است.

چک‌لیست بدهی غیرچک

  • ورود کالا بدهی ساخته است حتی قبل از فاکتور کاغذی.
  • سررسید روی سند است.
  • شماره یکتا در صورت وجود روی همان بدهی است.
  • پرداخت به فاکتور تخصیص دارد.
  • تهاتر سند دارد.
  • گزارش هفته بعد از روی سررسید است نه فقط مانده.
  • تنخواه بدهی درشت را نمی‌پردازد.
  • سفته و وعده تبدیل به سند شده‌اند.

اگر بند اول نیست، موجودی شما بی‌صاحب است یا بدهی در ذهن است.

اولویت پرداخت را از روی سن بدهی بسازید

مانده کل تأمین‌کننده تصمیم نمی‌دهد کدام فاکتور را اول بدهید. سن و سررسید می‌گوید. تأمین‌کننده استراتژیک را در سیاست بنویسید تا در تنگنای نقد، غذای قفسه تمام نشود. این اولویت را در نرم‌افزار با برچسب ببینید نه فقط در ذهن مدیر. پرداخت بدون تخصیص، اولویت را هم پاک می‌کند.

گزارش بدهی را کنار گزارش حد مجاز و مالیات بگذارید. هر سه نقد می‌خواهند. غافلگیری همزمان سه سطل، فروشگاه سودده را زمین می‌زند.

سؤالات پرتکرار

تأمین‌کننده فاکتور نمی‌دهد

موجودی را ثبت کنید، بدهی برآوردی بگذارید، پیگیری نوع ۱ اگر مؤدی است. پنهان نکنید. اظهار ارزش افزوده.

پرداخت قبل از فاکتور

پیش‌پرداخت دارایی است تا فاکتور بیاید بعد تهاتر.

چند ارز

بدهی ارزی جدا، تسعیر پایان دوره طبق سیاست. ارز و صادرات سمت فروش است؛ سمت خرید همان انضباط ارز.

نرم‌افزار فقط چک دارد

برای بدهی کارتی و وعده‌ای کافی نیست. در دمو بدهی بدون چک بسازید. حسابیکس.

اظهار بدهی در تراز

باید باشد. تراز بدون بدهی تجاری در فروشگاه موجودی‌دار معمولاً یعنی ثبت ناقص.

جمع‌بندی

بدهی تجاری با آمدن کالا می‌آید نه با آمدن چک. سررسید، تخصیص پرداخت، و گزارش هفته بعد ابزار نقدینگی‌اند. امروز فهرست تأمین‌کنندگانی را که بدون چک می‌خرید روی میز بگذارید و ببینید در سیستم سررسید دارند یا فقط در ذهن مدیر. همان فهرست سوراخ برنامه چهار هفته است.