فروش صادراتی و فروش ارزی با فاکتور ریالی داخلی یکی نیستند. گمرک، ارز، نرخ تبدیل، و الگوی سامانه مودیان فیلدهایی می‌خواهند که فروشگاه داخلی ندارد. اگر صادرات را با الگوی فروش عادی و مبلغ ریالی تقریبی بفرستید، هم کارپوشه ناقص است هم دفتر ارزی از بانک و از پروفرما جدا می‌ماند. این راهنما انضباط دفتر است نه مشاوره گمرکی؛ نرخ ترجیحی، تعهد ارزی و معافیت‌ها را از مقررات روز بخوانید و اینجا عدد نرخ را قانون ثابت فرض نکنید.
زمینه نوع صورتحساب در صورتحساب نوع ۱ و ۲ و ۳ و صدور کلی در صورتحساب الکترونیکی است.
دو رویداد که باید از هم جدا بمانند
صادرات کالا: خروج از کشور، اطلاعات گمرکی، ارز، و غالباً الگوی صادرات در سامانه. فروش داخلی به مشتری خارجی مقیم ایران ممکن است اصلاً صادرات نباشد. فروش خدمت ارزی هم الگوی جدا یا فیلد ارز می‌خواهد. قاطی کردن «مشتری با ایمیل خارجی» با صادرات گمرکی، هم مالیات را غلط می‌کند هم کاردکس را.
پیش‌فاکتور ارزی پیشنهاد است. تا حمل و تحقق فروش، درآمد صادراتی نکنید و به سامانه به‌عنوان اصلی نفرستید. پیش‌فاکتور.
ارز، نرخ، و ریال دفتر
دفتر ایرانی ریال پایه می‌خواهد. مبلغ ارز روی فاکتور باید با نرخ تبدیل سیاست شرکت به ریال سند شود. نرخ فروش را با نرخ تسعیر پایان دوره عوضی نگیرید. سیاست را بنویسید: نرخ روز پروفرما، نرخ روز اظهار گمرکی، یا نرخ بانک مرکزی در تاریخ تحقق. عوض کردن سیاست هر محموله، سود را بازی می‌دهد.
تفاوت تسعیر را جدا سند کنید نه داخل درآمد فروش. مخلوط کردن، حاشیه کالای صادراتی را بی‌معنی می‌کند. چندارزی بدون تفصیلی ارز، تراز آزمایشی را به معما تبدیل می‌کند. تراز آزمایشی.
موجودی و بهای تمام‌شده صادرات
خروج انبار باید با همان مقدار اظهارشده یکی باشد. کم‌اظهاری در گمرک و خروج کامل از انبار، یا برعکس، کاردکس را می‌شکند. هزینه‌های مستقیم صادرات — حمل بین‌المللی، بیمه بار، حق‌العمل کارگزار — را با رویه ثابت یا به بهای تمام‌شده همان محموله یا به هزینه دوره ببرید و وسط سال عوض نکنید. بهای تمام‌شده و کاردکس.
الگوی سامانه و داده گمرکی
فیلدهای گمرکی و ارز را خالی نگذارید اگر الگو می‌خواهد. شناسه کالا باید با کالای اظهارشده بخواند نه با نام بازاری داخلی. اصلاح بعد از اظهار گمرکی را با حسابدار و با مسیر اصلاحی سامانه هماهنگ کنید؛ دو نسخهٔ «برای گمرک» و «برای مالیات» همان دو حقیقت است. فاکتور رسمی و غیررسمی.
مثال یک محموله
۱۰ هزار قطعه با ارزش مشخص ارزی، حمل از انبار مرکزی، اظهار گمرکی همان هفته. دفتر باید خروج ۱۰ هزار، بهای تمام‌شده، درآمد ارزی تبدیل‌شده، هزینه حمل، و صورتحساب الگوی صادرات را روی یک شماره محموله ببیند. اگر فروش را به ریال تقریبی در الگوی داخلی بزنید و ارز را فقط در اکسل مدیر نگه دارید، وصول ارز به حساب با درآمد دفتر هیچ‌وقت تیک نمی‌شود. دریافت ارز را به همان فاکتور وصل کنید؛ مغایرت بانک را روی حساب ارزی جدا بگیرید.
وصول ارز و تعهد؛ دفتر را از شایعه جدا کنید
تعهد ارزی و مهلت رفع تعهد مقررات جدا دارند. در دفتر حداقل این را نگه دارید: فاکتور صادرات، مقدار و ارزش، حساب ارزی مقصد، تاریخ نشست ارز یا سند معادل، و کارمزد. اگر ارز نمی‌نشیند ولی درآمد را کامل گرفته‌اید، ترازنامه دارایی سستی به نام طلب ارزی می‌سازد که ممکن است هرگز نقد نشود. سن این طلب را مثل مطالبات ریالی ببینید.
اسناد حمل — بارنامه، پکینگ، اظهار — را به همان شماره محموله در بایگانی وصل کنید. حسابدار سه ماه بعد نباید از روی حافظه مدیر صادرات بفهمد این فاکتور کدام کانتینر بوده است.
چک‌لیست محموله صادراتی در دفتر
- پروفرما منقضی یا تبدیل‌شده مشخص است و به سامانه به‌عنوان اصلی نرفته است.
- کارت کالا شناسه متناسب و واحد مطابق اظهار دارد.
- خروج انبار با مقدار اظهار یکی است؛ کسری یا مازاد سند دارد.
- نرخ تبدیل طبق سیاست مکتوب روی همان تاریخ تحقق نشسته است.
- الگوی سامانه صادرات یا فروش ارزی است نه فروش داخلی.
- هزینه حمل و کارگزار با رویه ثابت به محموله یا به دوره خورده است.
- حساب ارزی تفصیلی جدا دارد و دریافت به همان فاکتور وصل می‌شود.
- اسناد گمرکی در بایگانی همان شماره محموله است.
این هشت بند را به مسئول صادرات بدهید. تا تیک نخورده، صورتحساب نفرستید. ارسال ناقص، اصلاحی گمرکی و مالیاتی را هم‌زمان روی سرتان می‌آورد.
فروش ارزی داخلی در برابر صادرات
مشتری خارجی مقیم ایران، فروش خدمت به خارج بدون خروج کالا، و صادرات گمرکی سه داستان جدا هستند. دفتر باید از اول روی کارت معامله معلوم کند کدام است. الگوی سامانه را از روی ایمیل انگلیسی مشتری انتخاب نکنید. اگر کالا از گمرک خارج نشده، نام‌گذاری «صادرات» روی فاکتور داخلی فقط رسیدگی را سخت می‌کند. فروش ارزی داخلی همچنان ریال پایه و سیاست نرخ می‌خواهد؛ فقط فیلد گمرکی ندارد.
پیش‌دریافت ارزی را تا تحقق فروش بدهی نگه دارید. تبدیل آن به درآمد وقتی پروفرما هنوز باز است، سود را جلو می‌اندازد و بعداً با ابطال یا اصلاح در کارپوشه دردسر می‌سازد. وصول ناقص ارز را با سند «معادل ریالی تقریبی» نبندید؛ مانده ارزی باید روی همان فاکتور دیده شود تا تعهد و سن طلب معلوم بماند.
هماهنگی حسابدار، بازرگانی و انبار
بازرگانی پروفرما و اظهار را می‌سازد، انبار خروج را می‌زند، حسابدار نرخ و صورتحساب را. اگر این سه در سه فایل جدا زندگی کنند، هیچ‌کس مسئول اختلاف نیست. یک شماره محموله اجباری کنید که در هر سه سیستم تکرار شود. جلسه کوتاه پیش از ارسال صورتحساب: مقدار انبار، مقدار اظهار، مبلغ ارز، نرخ، الگو. تا این پنج مورد یکی نشده، دکمه ارسال نزنید.
نمونه خراب: خروج ۱۲ هزار قطعه، اظهار ۱۰ هزار، فاکتور ریالی داخلی با جمع تقریبی. موجودی ۲ هزار کم می‌آید، گمرک و مالیات دو روایت دارند، و وصول ارز به هیچ سندی وصل نیست. تعمیر این پرونده بعد از سه ماه گران‌تر از یک چک‌لیست بیست‌دقیقه‌ای قبل از ارسال است.
سؤالات پرتکرار
فروش به مناطق آزاد صادرات است؟
بستگی به مقررات همان معامله دارد. در دفتر و در الگو حدس نزنید؛ موضوع را با حسابدار و با متن روز روشن کنید. الگوی غلط را با عنوان «صادرات» روی فاکتور داخلی جبران نمی‌شود.
نرخ را هر روز عوض کنیم؟
نرخ فروش بله اگر قرارداد فی روز است. بهای موجودی و تسعیر مانده حساب‌ها سیاست جدا دارند. همه را با یک دکمه عوض نکنید.
کارمزد صرافی
هزینه مالی است نه کاهش درآمد فروش. جدا سند کنید تا حاشیه کالا معلوم بماند.
چند شرکت؛ یکی صادرکننده یکی تولیدکننده
فاکتور درون‌گروهی و صادرات را جدا ببینید. چندشرکتی.
نرم‌افزار بدون ارز
برای صادرکننده کافی نیست حتی اگر مودیان ریالی دارد. در دمو یک فاکتور ارزی با الگوی صادرات بخواهید.
اشتباه‌های ارزی که کارپوشه را از گمرک جدا می‌کند
ریال تقریبی در الگوی فروش داخلی به‌جای الگوی صادرات. نرخ تبدیل هر محموله از روی حس صرافی نه سیاست مکتوب. خروج انبار بیشتر از اظهار یا کمتر از آن بدون سند کسری. هزینه حمل داخل درآمد فروش. پیش‌فاکتور ارسال‌شده به‌عنوان اصلی. حساب ارزی مشترک با حساب ریالی که تسعیر را غیرممکن می‌کند. هر کدام به‌تنهایی قابل تعمیر است؛ با هم که بیایند، سه ماه بعد هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید این کانتینر چقدر سود داشته است.
مثال دوم: فروش خدمت ارزی به مشتری خارجی بدون خروج کالا. این صادرات گمرکی نیست. الگو و فیلد ارز را با حسابدار روشن کنید و آن را در گزارش فروش داخلی قاطی نکنید. وصول را به همان فاکتور وصل کنید. اگر ارز نمی‌نشیند، طلب ارزی را مثل مطالبات کهنه پیگیری کنید نه این‌که با یک سند ریالی تقریبی ببندید تا ترازنامه آرام به نظر برسد.
قبل از ارسال هر صورتحساب صادراتی، مسئول بازرگانی، انبار و حسابدار همان پنج عدد را با صدای بلند بگویند: مقدار، ارز، نرخ، الگو، شماره محموله. بیست دقیقه حرف زدن از دو هفته اصلاحی ارزان‌تر است.
این هفته یک پروفرمای باز را با اظهار گمرکی و با سند دفتر تیک بزنید. اگر سه روایت فرق دارند، اول سیاست نرخ و شماره محموله را بنویسید بعد صورتحساب جدید بفرستید. حساب ارزی را از ریالی جدا کنید و وصول را به همان فاکتور وصل کنید. الگوی داخلی ریالی، صادرات نیست حتی اگر در شرح فاکتور کلمه صادرات آمده باشد.
جمع‌بندی
صادرات و فروش ارزی یعنی الگو و ارز و گمرک و خروج انبار روی یک محموله بخوانند. ریال تقریبی در فاکتور داخلی، نه صادرات است نه گزارش. این هفته یک پروفرمای باز را با اظهار و با سند دفتر تیک بزنید. اگر سه عدد فرق دارند، اول سیاست نرخ را بنویسید بعد صورتحساب جدید بفرستید.